ലോക ഉറക്ക ദിവസം ! എന്ന് വെച്ചാല് ? ലോകം ഉറങ്ങുന്ന ദിവസമോ, അതോ ലോകത്തിലുള്ളവരെല്ലാം ഉറങ്ങി ആഘോഷിയ്ക്കേണ്ട ദിവസമോ?
എന്തോ ആവട്ടെ...വിഷയം ഉറക്കമാണല്ലോ !
.നാല് ദിവസം മുന്നേയായിരുന്നു ആ ദിവസം പലരും കൊണ്ടാടിയത്.(മുഖപുസ്തകത്തില് കണ്ടതാണേ!)
പലരും അവനവന്റെ ഉറക്കത്തിനെപ്പറ്റി....ഉറക്കം കാരണം അബദ്ധം പറ്റിയ സംഭവങ്ങളെപ്പറ്റി എഴുതിക്കണ്ടു.
ഒരമ്മയാകുന്നവരെ ഒരു ലൈസെന്സ് ഇല്ലാത്ത ഉറക്കക്കാരിയായിരുന്നു, ഞാനും. എന്നാല് കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരിക്കലെങ്കിലും 'നേരം വെളിച്ചായി, എണീക്ക്' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആരും വിളിച്ചുണര്ത്തിയതായി ഓര്മ്മയിലില്ല. സൂര്യന് ഉദിച്ച ശേഷം ഉണര്ന്നതായും ഓര്ക്കുന്നില്ല. ഇനി ഉറങ്ങാന് കിടന്നിരുന്നതോ? അതും നേര്ത്തെ എന്ന് തന്നെ പറയണം. 8 മണിക്ക് മുന്നേ.കുട്ടികള് കെഴുക്കിനിയുടെ മുകളില് വിരിച്ചിട്ട കോസറികളില് കേറി കിടന്നിരിയ്ക്കും.
എണ്ണ വിളക്കിന്റെ പ്രകാശത്തില് വായന കൂടി നടത്തിയിരുന്ന കാലം!
ഹൈസ്കൂളില് പഠിക്കുന്ന കാലത്തും നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് പഠിച്ചിരുന്നില്ല.പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷയെ ഭയമില്ലാഞ്ഞോ, അതോ അതിന്റെ ഗൌരവം ഇല്ലായ്കയോ ആവാം. സ്കൂള് കാലം ശരിയ്ക്കും സുഭിക്ഷമായ 8 മണിക്കൂറില് കുറയാത്ത നീണ്ട ഉറക്കകാലം തന്നെ.
പ്രീ ഡിഗ്രീ പരീക്ഷക്കാലത്താണ് നേരത്തെ എഴുന്നേല്ക്കുക, പഠിക്കുക എന്ന ചിന്തയോ, ശീലമോ ഒക്കെ ഉണ്ടാകുന്നത്. അമ്മയെ പറഞ്ഞു ചട്ടം കെട്ടും, എണീറ്റില്ലെങ്കില് വെള്ളം മുഖത്തു ഒഴിച്ചോളൂ, നല്ല രണ്ടു പൊട്ടിച്ചോളൂ എന്നൊക്കെ. അമ്മ പലപ്പോഴും അതൊക്കെ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുമുണ്ട്.
ഡിഗ്രീ ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഹോസ്റ്റലില് രാവിലെ 5 മണിയ്ക്ക് എഴുന്നേല്ക്കാനുള്ള മണിയടിയ്ക്കും. മണിയടി കേള്ക്കും മുന്നേ ഉണര്ന്നിട്ടുണ്ടാകും. പ്രഭാത പരിപാടികള് ഉടനെ നിവര്ത്തിയ്ക്കും..മറ്റുള്ളവര് ഉപയോഗിക്കും മുന്പ് കുളിമുറിയൊക്കെ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന വാശിയുണ്ടായിരുന്നതിനാല് 5 മണി കഴിഞ്ഞാല് കിടക്കില്ല. .
ഉറക്കം ശരിയാവണമെങ്കില് നല്ല സുരക്ഷാ ബോധം തോന്നണം. കുട്ടിക്കാലത്ത് നിരത്തി വിരിച്ച കോസറികളില് അതിരുകളില്ലാതെ ഉരുണ്ടും ചുരുണ്ടും കിടന്നുള്ള ശീലം അങ്ങിനെ മാറി മാറി വരികയാണ്. 'മ്പാച്ചി' പ്പേടിയൊക്കെ അത്യാവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന കാലം. ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു കട്ടിലില് കിടന്നു ശീലിയ്ക്കുന്നത് ഹോസ്റല് വാസക്കാലത്താണ്..
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് കേരളം വിട്ടു പോകുമ്പോള് തീവണ്ടിയിലെ വീതി കുറഞ്ഞ ആ പലകയിലെ കിടപ്പ് ആദ്യമൊക്കെ പേടിപ്പെടുത്തി. താഴെ വീഴുമോ എന്ന ഭയം തന്നെ. നാട് വിട്ടുള്ള ജീവിതരീതി വേറേ അനുഭവമായിരുന്നു. ദിനചര്യ എന്നത് മറന്നകാലം.
നാട്ടിലെ ചിട്ടവട്ടങ്ങളില് നിന്നും പഠിപ്പിന്റെ ലോകത്തില് നിന്നും വേറിട്ട ജീവിതം. . പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഉത്തരവാദിത്വവും ഇല്ല. കുട്ടിക്കാലത്ത് വെച്ച് കളിയ്ക്കുന്നപോലെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കല്. ഉറക്കം ഇഷ്ടം പോലെ ആസ്വദിച്ചു.
അങ്ങിനെയിരിക്കുന്നതിന്നിടയില് ആണ് ഉറക്കം നല്ലൊരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്.
ഒരുനാള്, മൂപ്പര് ഫീല്ഡില് പോയ സമയത്തെ ഒരു സംഭവത്തില് നിന്നും തുടങ്ങാം...
സ്ഥലം- അഹമ്മദ് നഗര്, (മഹാരാഷ്ട്ര). സ്റ്റേഷന് റോഡിലെ ഓഫീസിന്റെ പിന്നിലുള്ള രണ്ടു നിലയുള്ള ബില്ഡിംഗ് ന്റെ . മുകളിലാണ് ഞങ്ങള് താമസം. വലിയ സിറ്റിംഗ് റൂം തന്നെയാണ് ബെഡ് റൂം കൂടി ആയി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അതില് നിന്നും അടുക്കളയിലേക്ക് കടക്കാം. ഇടത്തും വലത്തും ഉള്ള അടഞ്ഞ വാതിലുകള്ക്കപ്പുറം താമസിക്കുന്നത് മറാത്തികള്. അത്യാവശ്യം വലുപ്പമുള്ള അടുക്കള. ഒരു ഭാഗത്ത് വാഷ് റൂം. ടോയലറ്റ്, ബാത്ത് റൂം പുറത്താണ്. അടുക്കളയില് നിന്നും പുറത്തേക്ക് വരാന്ത. അതിന്റെ ഒരറ്റത്ത് 3 വീട്ടുകാര്ക്കും ഉള്ള ടോയലറ്റ്, ബാത്ത് റൂം. ഓരോ വീട്ടുകാര്ക്കും വേറെ വേറെത്തന്നെ. പുറത്തുനിന്നും താഴെക്കിറങ്ങാന് ചെറിയ കോണിയുണ്ട്. താഴെ അണ്ടര് ഗ്രൌണ്ട്ലും ഒരു വീട്. കോണി അവരുടെ വീടിനു മുന്നില് അവസാനിക്കുന്നു. വീട്ടുപണികളില് സഹായിക്കാന് വരുന്ന ബായിമാര് ഈ കോണി വഴിയാണ് മുകളിലേയ്ക്ക് വരിക.
രാത്രി കാവല് കിടക്കാന് ഗോപിയെ ഏര്പ്പാടാക്കിയിരുന്നു.. ബാച്ചിലര് ആയിരുന്ന കാലത്ത് ജോലിയാക്കിക്കൊടുക്കാന് നാട്ടില് നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന പയ്യന്. ഗോപി അടുക്കളയില് നിലത്ത് വിരിച്ചാണ് കിടപ്പ്. മുറിയുടെ വാതിലുകള് കുറ്റിയിട്ട് ഞാനും കിടന്നു.
വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ ദിവസത്തിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ മൂപ്പര് ഫീല്ഡില് നിന്നും തിരിച്ചെത്തി. എത്തി. കോണി കയറി വന്ന് വാതിലില് മുട്ടി. ഒരിക്കലല്ലാ, പല പ്രാവശ്യം. ശബ്ദത്തില് മുട്ടുകയും വിളിയും ആയപ്പോള് ഞങ്ങളുടെ മുറിയോട് ചേര്ന്നുള്ള രണ്ടു വീട്ടുകാരും, അടുക്കളയില് കാവല് കിടക്കുന്ന ഗോപിയും വാതിലില് മുട്ടാന് തുടങ്ങി. നാല് ഭാഗത്ത് നിന്നും മുട്ടി വിളിച്ചിട്ടും ആര് കേള്ക്കാന് ? താഴെ നിന്നും വീട്ടുടമസ്ഥന് ഓടി വന്നു. ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല. പോലീസിനെ വിളിക്കണോ എന്ന ചിന്തയായി. അടുത്ത വീട്ടിലെ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു, ഞങ്ങള് പത്തു മിനിട്ട് മുന്നേ സംസാരിച്ചിരുന്നു എന്ന്. ഗോപിയും പറഞ്ഞു, ഏതാനും മിനിട്ടുകളെ ആയുള്ളൂ, അയാള് വന്നിട്ട് എന്നും.
8 മണിക്ക് ശേഷം കിടന്ന ആള് എട്ടര ആയപ്പോഴേയ്ക്കും ഇങ്ങിനെ ഉറങ്ങുമോ? എല്ലാവരും ഓരോ കമന്റ്സ് തട്ടിവിട്ടു. പുതുതായി വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അന്യ നാട്ടില് നിന്നും വന്ന ചെറുപ്പക്കാരി സ്ത്രീ. ആകെ കലങ്ങി മറിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം.
ഒടുവില് മൂപ്പര് പുറകു വശത്തെ കോണി കയറി വന്നു അടുക്കളയില് വന്നു വിളി തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നാണ് ഓര്മ്മ വന്നത്. കിടക്കുന്ന മുറിയില് നിന്നും അടുക്കളയിലേക്കു ഒരു ജനല് ഉണ്ട്. അതിനു വാതിലുകള് ഇല്ല. ജാലിയാണ് ഉള്ളത്. വേഗം പാത്രങ്ങളെല്ലാം ഇറക്കി ജാലി തട്ടി ഊരി എടുത്തു. ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും കിടക്കുന്ന ആള് അനങ്ങുന്നില്ല !
കുറച്ച് ഞെരുങ്ങി ഗോപി കൂടിന്റെ ഉള്ളില് ക്കൂടെ മുറിയിലേയ്ക്ക് കടന്നു. റൂമിലെ ലൈറ്റ് കത്തിച്ചു. അടുക്കളയിലേയ്ക്കുള്ള വാതില് തുറന്നു. മൂപ്പര് പരിഭ്രമിച്ചു മൂടിപ്പുതച്ചു കിടക്കുന്ന എന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ച് ബെഡ് ഷീറ്റ് മുഖത്തു നിന്നും മാറ്റി. ഞെട്ടി ഉണര്ന്ന എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാലബോധം കിട്ടി. നാലുപുറവും ആളുകള്. വേഗം മുഖം മൂടി. മനസ്സില് ചിന്ത ഇതായിരുന്നു. രണ്ടു വാതിലുകളും ഭദ്രമായി അടച്ചതാണല്ലോ, പിന്നെങ്ങിനെ മൂപ്പര് അകത്തു കടന്നു? ആളുകളുടെ ദീര്ഘ നിശ്വാസം. അടക്കിപ്പിടിച്ച വര്ത്തമാനം. ചിരിയും.യാഥാര്ത്ഥ്യബോധം ഉണ്ടായെങ്കിലും ആരെയും മുഖം കാണിക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായില്ല. സന്ദര്ഭത്തിന്റെ ഗൌരവം ഏകദേശം പിടികിട്ടി.
നിമിഷങ്ങള്ക്കകം സഭ പിരിഞ്ഞു.
ഏകദേശം ഒരു മുക്കാല് മണിക്കൂര് ഇക്കണ്ട കോലാഹലങ്ങള് ഒക്കെ നടന്നിട്ടും ഞാന് എന്തേ ഉണര്ന്നില്ല ? ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞു കിടന്ന ആള് എട്ടര ആയപ്പോഴേക്കും അതിഗാഢമായ ഉറക്കത്തില് ! നാണക്കേടുമാറ്റി ചോദിച്ചത് ഇതായിരുന്നു. എങ്ങിനെ മുറിയില് കടന്നു? അപ്പോളാണ് ആ തുറന്ന കൂട് കണ്ടത് !!
വീണ്ടുമൊരിക്കല്ക്കൂടി ഇതേപോലെ ഉറക്കം പിടികൂടി. അന്ന് വേറൊരു വീട്ടിലായിരുന്നു താമസം.താഴത്തെ നിലയില് ആണ്. രണ്ട് തൊട്ട് തൊട്ട റ്വീടുകള്. വരാന്ത പൊതുവായത്. വരാന്തയില് നിന്നും പ്രധാന ഹാളിലെയ്ക്ക് ജനലുകള് ഉണ്ട്. വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തതിനാല് അത് അധികവും തുറന്നു വെയ്ക്കും. ആ ഹാള് കിടപ്പ് മുറി ആയും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഒരുനാള് പുറത്തേക്ക് പോയ ആള് വരാന് താമസിച്ചു. ഞാന് മയങ്ങി ഉറങ്ങി. പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോള് എറിയാനായി ഷൂസ് ഊരി ഉന്നം പിടിച്ച്നില്ക്കുന്ന ആളെയാണ് കാണുന്നത്. ഭാഗ്യത്തിന് എറിയേണ്ടി വന്നില്ല. രണ്ടും ഷൂവും കഴിഞ്ഞാല് പുറത്തിരിയ്ക്കുന്ന ചെരുപ്പുകള് ഉണ്ട്..അതുന്നുമപ്പുറം വിവിധ പാറക്കല്ലുകളും, ഫോസിലുകളും ! അതൊരു രക്ഷപ്പെടല് ആയിരുന്നു.
പ്രസവശേഷം വളരെ 'അലേര്ട്ട്' ആയി മാറി. കുട്ടികള് അനങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഉണരും. അതില്പ്പിന്നെ ഏത് നാട്ടില് പോയാലും എവിടെ താമസിച്ചാലും, പ്രത്യേകിച്ച് അടുക്കള പ്രശ്നം ഇല്ലെങ്കിലും അഞ്ച് മണിയോടെ ഉണരുന്ന സ്വഭാവവും നിലനിര്ത്തി. ഇപ്പോള് അഞ്ച് മണിയ്ക്ക് മുന്നേ ഉണരും. ഉച്ചയുറ ക്കവും പതിവില്ല. പക്ഷേ, ഒന്നുണ്ട്. രാത്രി അഞ്ച് മണിക്കൂര് തുടര്ച്ചയായ ഉറക്കം കിട്ടണം..
ഉറക്കത്തിന്നിടയില് ഉണര്ന്ന് കിടക്കുമ്പോള് കുട്ടിക്കാലത്ത് പലപ്പോഴും ഭയം എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയില് 'പൂവ്വാ, പൂവ്വാ ' എന്ന് ക്ഷണിയ്ക്കുന്ന കാലന് കോഴികള്. ഉം ഊം, ഊം ഹ് ങ്ങൂം എന്ന് മൂളുന്ന കൂമന്മാര്, നീട്ടി ഓലിയിടുന്ന കുറുക്കന്മാര്, ശ്രദ്ധിച്ചാല് അങ്ങ് ദൂരെ നിന്നും കടലിലെ തിരയിളക്കവും കേള്ക്കാം. അപ്പോള് ഏഴാം കടലില് നിന്നും പുലി ഇറങ്ങി വരുമോ എന്ന സംശയം. തട്ടിന് പുറത്തു എലികളെ പിടിയ്ക്കാന് ഓടുന്ന പൂച്ചകള്, മരപ്പട്ടികള് .....
രാത്രി അവരുടെ യാമമാണ്. പുതപ്പിനുള്ളില് കണ്ണ് പൂട്ടിക്കിടന്നു ആയിരം കൈകളില് വില്ലും ശരവുമായി വന്നു പുരയുടെ ചുറ്റും ഓടി നടക്കുന്ന കാര്ത്രുവീര്യാര്ജ്ജുനനെ സങ്കല്പ്പിച്ചു നിദ്രയുടെ മടിയിലേയ്ക്ക്......
സുഖമായി ഉറങ്ങാന് കഴിയുക എന്നത് ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്. ഇഷ്ടമുള്ള സ്വപ്നങ്ങള് ഉറക്കത്തിന്റെ സുഖം കൂട്ടുന്നു. പലപ്പോഴും പേടിസ്വപ്നങ്ങള് ശല്യപ്പെടുത്തും അതുകൊണ്ട് ഉറങ്ങും മുന്പ് 'അര്ജ്ജുനന്, ഫല്ഗുനന്............' പത്തു നാമങ്ങളും ചൊല്ലിക്കിടക്കുന്നത് പേടിസ്വപ്നം കാണാതിരിയ്ക്കാന് .......
രാത്രി കിടക്കുമ്പോള് ഭൂമി ദേവിയെ വന്ദിച്ച് കിടക്കും. ഉണര്ന്നാലും അങ്ങിനെത്തന്നെ. 'പാദസ്പര്ശം ക്ഷമസ്വമേ' എന്ന് ചൊല്ലി നിലം തൊട്ടു തലയില്. വെയ്ക്കുന്ന ശീലം തുടരുന്നു. ചൊട്ടയിലെ ശീലം !
ഒരു അലാറവും ഇല്ലാതെ പ്രഭാതത്തിനു മുന്നെ ഉണരുമ്പോള്,
ദൂരെ നിന്നും കൊക്കരക്കോ,കോ എന്ന പ്രകൃതിയിലെ അലാറം കേള്ക്കുമ്പോള്,
കിഴക്ക് വെള്ള വീശാന് തുടങ്ങുമ്പോള്,
കാ, കാ എന്ന് കാക്ക കരയുമ്പോള്,
അകമ്പടിയായി കുഞ്ഞു കുരുവികള് ഉണര്ന്നു കലപില കൂട്ടുമ്പോള്,
അപ്പോള് കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖം......അത് വേറെത്തന്നെയാണ്.
( മുറിയില് ഫുള് സ്പീഡില് ഫാന് ഇട്ട് കിടക്കുന്നവര്ക്ക് നഷടപ്പെടുന്ന മനോഹര മുഹൂര്ത്തം.)
അങ്ങിനെ നിരവധി ഓര്മ്മകള് ഉറക്കത്തെ കുറിച്ച് ഉണ്ട്. നന്നായി ഉറങ്ങാന് സാധിയ്ക്കുന്നവര് ഭാഗ്യവാന്മാര് എന്ന് വീണ്ടും പറയുന്നു. മനസ്സിന്റെയും ശരീരത്തിന്റെയും ആരോഗ്യത്തിന് ഉറക്കം നല്കുന്ന സംഭാവന ചെറുതല്ല. അകത്തുള്ള biological clock നെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മനസ്സ് അല്ലെങ്കില് മനസ്സ് നിയന്ത്രിയ്ക്കുന്ന ഒരു ക്ലോക്ക് ആണ് നമ്മുടെ ഉള്ളിലുള്ളത്.
ഏവര്ക്കും സുഖകരമായ ഉറക്കം ലഭിയ്ക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാര്ത്ഥനകളോടെ.....
